Οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι των Κυψελιωτών Άρτας για το σχεδιαζόμενο ΜΥΗΕ
στην Αβαρίτσα-ΓΙΑΝΝΙΤΣΙ.
Οι κάτοικοι των Τζουμέρκων έχουμε συνείδηση ότι ζούμε σ’ένα οικοσύστημα
μοναδικής ποικιλότητας και ομορφιάς που μας δωρήθηκε από τη φύση και μας
παραδόθηκε από τους προπάτορες και το οποίο οφείλουμε να το διατηρήσουμε
πρώτον ως αυταξία αλλά και προς όφελος δικό μας και των επόμενων γενεών.
Μέσα σ’αυτό το οικοσύστημα ζήσαμε και ζούμε οι προπάτορές μας κι εμείς σε αγαστότατη ως τώρα σχέση με τις ποικίλες όψεις και εκφάνσεις του.
Εντός του φυσικού του χώρου άνθισε ένας λαϊκός πολιτισμός που αξιοποίησε με σύνεση και μέτρο τις φυσικές δυνατότητες που αυτός προσέφερε, κυρίως του νερού, που είναι η πηγή και η συντηρητική δύναμη της ζωής. Αν κατά τα τελευταία χρόνια δεν αποφεύχθηκαν στο επίπεδο των ατομικών επιλογών, αναφορικά με τον τρόπο δόμησης κατοικιών κυρίως, υπερβολές, το κοινό φυσικό αγαθό του νερού αντιμετωπίστηκε πάντοτε και από όλους με όρους ιερότητας και σεβασμού. Ως κάτοικοι αυτού του ξεχωριστού τόπου τον πονάμε ιδιαίτερα, είμαστε ευαίσθητοι απέναντι σε κάθε επιβαλλόμενη αλλαγή του και εντελώς αντίθετοι σε οποιαδήποτε προσπάθεια βίαιης και μη αναστρέψιμης αλλοίωσής του στο όνομα ενός εφήμερου κέρδους για ελάχιστους, οι οποίοι μάλιστα δεν έχουν κανένα εσωτερικό δεσμό με την πολιτιστική ιδιοπροσωπία του τόπου μας και ως μόνο λόγο «άφιξης» στην απαράμιλλου κάλλους περιοχή μας βλέπουν την «αξιοποίηση» των όποιων πόρων της.
Μέσα σ’αυτό το οικοσύστημα ζήσαμε και ζούμε οι προπάτορές μας κι εμείς σε αγαστότατη ως τώρα σχέση με τις ποικίλες όψεις και εκφάνσεις του.
Εντός του φυσικού του χώρου άνθισε ένας λαϊκός πολιτισμός που αξιοποίησε με σύνεση και μέτρο τις φυσικές δυνατότητες που αυτός προσέφερε, κυρίως του νερού, που είναι η πηγή και η συντηρητική δύναμη της ζωής. Αν κατά τα τελευταία χρόνια δεν αποφεύχθηκαν στο επίπεδο των ατομικών επιλογών, αναφορικά με τον τρόπο δόμησης κατοικιών κυρίως, υπερβολές, το κοινό φυσικό αγαθό του νερού αντιμετωπίστηκε πάντοτε και από όλους με όρους ιερότητας και σεβασμού. Ως κάτοικοι αυτού του ξεχωριστού τόπου τον πονάμε ιδιαίτερα, είμαστε ευαίσθητοι απέναντι σε κάθε επιβαλλόμενη αλλαγή του και εντελώς αντίθετοι σε οποιαδήποτε προσπάθεια βίαιης και μη αναστρέψιμης αλλοίωσής του στο όνομα ενός εφήμερου κέρδους για ελάχιστους, οι οποίοι μάλιστα δεν έχουν κανένα εσωτερικό δεσμό με την πολιτιστική ιδιοπροσωπία του τόπου μας και ως μόνο λόγο «άφιξης» στην απαράμιλλου κάλλους περιοχή μας βλέπουν την «αξιοποίηση» των όποιων πόρων της.





