5Η ΜΑΪΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟΝ ΒΟΥΛΓΑΡΕΛΙ ΣΤΟΧΟΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ

 

— Εδρα του Γενικού Αρχηγείου των Δυνάμεων ΕΟΕΑ κα της εν Ελλάδι Βρετανικής Αποστολής.

— Eφονεύθηsαν 16 άτομα, ετραυματίσθησαν 30 και αι καταστροφαὶ ἀνήλθον εις 60—65%.

— Υπο του Κ. Γ. Ἀγόρου, Αντιστράτηγου εα.

2ο Μέρος

Σημειώνω τα χαρακτηριστικώτερα γεγονότα της ημέρας.  Μενω στο σπίτι του Χρήστου Λαναρά από πενταμήνου  

05:30 ώραν μὲ ξύπνησε ὁ βόμβος δύο αεροπλάνων πάνω απ’ το παράθυρο. Εἶναι αναγνωριστικά,

γερμανικά, καὶ κάνουν βόλτες ἀπὸ πάνω μας. Ἀντιλαμβάνομαι ὅτι κάτι κακό θα συμβῇ γιὰ τὸ βρίσκονται τέτοια ώρα από πάνω μας.

Καμιά ἄλλη ημέρα από πέρυσι που είμαστε επαναστατημένοι δεν πέταξαν αεροπλάνα από πάνω μας τόσο επίμονα.

Εἶμαι ἀκόμα μισόγυμνος, παρακολουθών. Προσπαθῶ νὰ εἰδοποιήσω νὰ κτυπήσουν την καμπάνα για να εγκαταλείψουν οι κάτοικοι το χωριό. 

¨Ολοι σχεδόν κοιμούνται ακόμα. Δεν προφθάνω όμως γιατίσμήνος βομβαρδιστικῶν ἀπὸ κατευθυνση βορά προς νότον ξεπροβάλει ἀπὸ την κορυφή των Τζουμέρκων

καὶ ξεφωρτώνει τὶς βόμβες του. Παρακολουθώ την τροχιά τῶν βομβῶν τὶς αφησαν τὰ αεροπλάνα μολίς ξεπροβάλαν στὸ βουνό

Ευτυχώς πεφτουν χαμηλά στα τελευταία σπίτια του χωριού. Όλοι οι κάτοικοι αλλόφρονες προσπαθούν να κρυφτούν όπως ο καθένας μπορεί. Η καμπάνα του χωριού κτύπα δαιμονισμένα αλλά η προειδοποίηση  είναι πλέον περιτη. Αι βόμβαι πέφτουν τώρα μέσα στο χωριό. Στη κέντρο του χωριού, στη πλατεία, στις πάνω βρύσες, όπου σκότωνουν έναν Βούργαρελιώτη κρυμμένων στο υπόγειο αυλάκι του νερού.

Στη πλατεία έχουμε άλλον νεκρό από σπίτι του λοχαγού Κ. Παπαδοπούλου σκοτώθηκε η 19χρονη κόρη του, το σπίτι του Γιώργου Παπαδημητρίου γκρεμίζεται από βόμβα που έπεσε απάνω του. Ευτυχώς δεν ήταν κανένας μέσα, είχαν προλάβει όλοις τους και απομακρύνθηκαν προς τα παρακείμενη ρεματιά. Η αδελφή του Στρατηγού ΖΕΡΒΑ τραυματίζεται, στα σπίτια του Καρανάσου και Σούσου έγινε κακό μεγάλο. Σε μια στιγμή ανάπαυσης της επιδρομης πήγα στη πλατεία να μάθω να δώσω εντολές, να ενθαρρύνω να προσφέρω βοήθεια. Έκει συναντώ δύο αντάρτες μου διακόμίζουν έναν τραυματία, ειδοποίω  ότι όλοι πρέπει να καταφύγουν προς τις απέναντι πλαγιές που είναι δασωμένες από έλατα και να προστατευωνται από τις μεγάλες πέτρες των δύο ρεμάτων.

Το κείμενο πρωτοδημοσιευθηκε στην ΗΧΩ ΤΗΣ ΑΡΤΗΣ το 1966 σε τρία μέρη.