Η αρχαιολογία των Τζουμέρκων (Μέρος Β’)

Βυζαντινοί χρόνοι - Νεότερη περίοδος

Κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου, η περιοχή των Τζουμέρκων, αρχικά, θα υπαχθεί διοικητικά στην επαρχία Παλαιάς Ηπείρου και αργότερα στο θέμα Νικοπόλεως, θα γνωρίσει αλλεπάλληλες βαρβαρικές επιδρομές, ίσως όχι με την ίδια ένταση όσο η υπόλοιπη, πιο εύκολα προσβάσιμη, Ήπειρος και κυρίως τα αστικά κέντρα της ύστερης αρχαιότητας, τις λεηλασίες, τη σλαβική κατάκτηση, την πρόσκαιρη βουλγαρική κατοχή, ενώ μετά το 1204 θα αποτελέσει τμήμα του Ανεξάρτητου Κράτους της Ηπείρου.

Η αρχαιολογία των Τζουμέρκων (Μέρος Α’)

Προϊστορική περίοδος – Ύστερη Αρχαιότητα

Ο ορεινός και δυσπρόσιτος όγκος των Τζουμέρκων κατοικήθηκε από την αρχαιότητα, και μάλιστα ήδη από την Εποχή του Χαλκού. Οι ενδείξεις για κατοίκηση στην περιοχή πληθαίνουν κατά τους ιστορικούς χρόνους και αυξάνονται σημαντικά στους μεταγενέστερους χρόνους, κυρίως κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας. Αδιάψευστοι μάρτυρες της συνεχούς κατοίκησης και της μακραίωνης ιστορίας των Τζουμέρκων στέκουν τα μνημεία τους, που χρονολογούνται από τους κλασικούς έως τους μεταβυζαντινούς και νεότερους χρόνους. Ωστόσο, λείπουν οι συστηματικές έρευνες στην περιοχή, που θα μας έδιναν σημαντικά στοιχεία για την ιστορία του τόπου κατά την αρχαιότητα, ενώ και τα ιστάμενα μνημεία των μεταβυζαντινών και των νεότερων χρόνων στην πλειονότητά τους δεν έχουν τύχει της ανάδειξης και της προβολής που τους αξίζει.